Discriminatie
Discrimineren: onderscheiden Discriminatie wil zeggen dat er onterecht onderscheid wordt gemaakt tussen mensen. Mensen worden ongelijk behandeld op grond van kenmerken die er niet toe doen. Hoewel discriminatie in Nederland verboden is bij wet, komt het nog altijd voor, bewust of onbewust, direct of indirect, incidenteel of structureel. En ondanks het feit dat er meer dan 30 anti discriminatie bureaus zijn, is er geen totaaloverzicht van hoe vaak, in welke situaties en op grond waarvan discriminatie voorkomt. De gevallen die wel gemeld worden bij een discriminatiebureau worden geregistreerd en die gegevens worden landelijk samengevoegd. Van al deze meldingen, enkele duizenden, heeft verreweg het grootste gedeelte, bijna tweederde, betrekking op discriminatie op grond van herkomst, huidskleur of ras. Discriminatie wegens godsdienst is de categorie die (op grote afstand) daarna het meest voorkomt (ongeveer 7%). In de volgende paragrafen komt steeds een discriminatiegrond aan de orde. Niet alle mogelijke gronden van discriminatie komen uitvoerig aan bod; in de laatste paragraaf wordt een aantal van de niet besproken gronden aangestipt. Hoewel de discriminatiegronden die de revue passeren heel verschillend zijn, is er een kenmerk dat steeds terugkomt. Of het nu om allochtonen, moslims, homo's, vrouwen of gehandicapten gaat: het betreft een minderheidsgroepering en / of een groep die relatief weinig macht heeft in de samenleving. Dat is een belangrijk feit. Er is altijd een bepaalde afstand tot de autochtone, blanke, christelijke, gezonde, heteroseksuele man van middelbare leeftijd uit de middenklasse, die - grof gezegd - "de norm" is in de Nederlandse cultuur. Welke kenmerken wel of niet tot de norm behoren is aan discussie onderhevig. Bovendien zijn er verschuivingen in de loop van de tijd. Het is altijd zo dat emancipatie van andere groepen in de samenleving is gericht op het verwerven van gelijke rechten als de groep die het meest aan de norm voldoet. Het streven naar eerlijke maatschappelijke verhoudingen doet in feite afbreuk aan de norm en wordt daarom niet door iedereen bejubeld… Bij elke grond wordt er een praktijkvoorbeeld gegeven van een klacht die bij een ADB is binnengekomen. Deze voorbeelden maken duidelijk hoe ADB's concreet klachten behandelen. Een deel van die voorbeelden is afkomstig van het ADB regio Haarlem. Andere voorbeelden komen van andere ADB's en staan vermeld in het rapport "Kerncijfers 2002: klachten en meldingen over ongelijke behandeling" van de Landelijke Vereniging van Anti Discriminatie Bureaus en Meldpunten (te vinden op hun site www.lvadb.nl ). Discrimineren zoals: |
||